Wij zijn Natascha en Kasper. Ons gezin bestaat uit twee mens-personen, één kater en twee Malamutes (vanaf januari 2010 hopelijk drie). Wij leven gezellig met elkaar in een huis in Nieuwegein met een lekkere tuin voor de honden en soms mogen ook de mensen daarvan genieten.

Hoe wij zijn begonnen met Alaskan Malamutes is eigenlijk een standaard verhaal. We wilden al een hele tijd een hond. Dat was alleen niet mogelijk doordat we allebei een fulltime baan hadden. In 2005 waren we op vakantie in Amerika. In Amerika hebben veel dierenwinkels puppies in glazen bakken zitten (ja, niet alles in films is verzonnen). In één van de bakken zat ook een husky pup en voor Natascha was het liefde op het eerste gezicht. Ze was net minder gaan werken dus kon er nu een hond komen. Nadat Natascha echter weer was teruggekeerd van de roze wolk kwamen we tot de conclusie dat een hond meenemen uit Amerika teveel gedoe was. Wel hebben we toen besloten dat als we thuis waren er een hond kwam. De vakantie hebben we lekker verder gevierd en zijn naar huis gegaan.

Eenmaal thuis zijn we aan de slag gegaan. De eerste vraag was natuurlijk: Welk ras? Na wat zoeken bleek een Husky toch niet onze hond te zijn. Ze zijn mooi en lief maar voor ons zaten er wat nadelen aan. De Malamute was echter wel een hond die bij ons past. De keus was snel gemaakt dat het een Malamute moest worden. Oké, nu wisten we welk ras, maar hoe kom je aan zo'n hond? Er is een rasvereniging, maar we hoefden niet per se een hond met stamboom. De hond moest gewoon gezond, lief en een Malamute zijn. Op het internet zagen we een advertentie van Malamutes die te koop waren. Wij op zaterdag in de auto en richting België om een hond te halen. Daar aangekomen bleek al snel dat dat niets voor ons was. We hadden weinig verstand van Malamutes, maar een Golden Retriever pup proberen te verkopen als: "Een heel aparte Malamute, want hij is wit." (no kidding!!), was het toppunt. Dat was het dus niet.

Oké, dan toch maar langs een fokker. Na gebeld te hebben met de AMCN kwamen we in contact met Sandra Luidens van Akima Gayuk. Na een goed en gezellig gesprek waren wij er zeker van dat wij echt een hond bij een fokker vandaan moesten hebben. Nu hadden wij het geluk dat net op dat moment één van de teven (Amiq) van Sandra zwanger was. Wij kregen één van de pups.

In de tijd tussen het eerste bezoek en het krijgen van de pup overleed echter één van de honden van Sandra. In goed overleg hebben we toen afgesproken dat wij geen pup van Sandra kregen, maar een pup van Inge en Andre van Tuüskawa. Ook met Inge en Andre was het contact gelijk leuk en ontspannen. Het voordeel van dit alles was voor ons dat wij van twee nesten tegelijk konden genieten. Hierdoor hebben we snel veel geleerd over pups en dubbel zoveel lol gehad. Uit het nest van Inge en Andre hebben wij Yomi gekregen.

Nadat wij Yomi hebben gekregen is het contact gebleven en zijn we nog vaak langs geweest bij zowel Sandra als Inge en Andre. Na een tijdje bleek dat er een tweede nestje kwam van dezelfde combinatie als van Yomi. Uit dit nestje hebben wij Chena gekregen.

In de nabije toekomst hopen wij meer Malamutes te hebben.